Życie Żydów w Europie z dala od metropolii

Z ponad dwustu synagog, które były w latach trzydziestych w Westfalii, latem 1945 roku zostało około siedemdziesięciu. Gminy Żydowskie sprzedały owe budynki jeszcze przed rokiem 1938, a nowi nieżydowscy właściciele korzystali z budynków bez należnego szacunku.

Po wojnie upłynęło wiele dziesiątków lat, zanim przypomniano sobie o szczególnym znaczeniu tych budynków. W wielu miejscach synagogi byłe używane jako warsztaty pracy, magazyny, garaże, a nawet dyskoteki. Z inicjatywy zaangażowynych obywateli, często po twardych negocjacjach, wiele synagog można było oszczędzić przed dalszym niszczeniem i grożącą rozbiórką, zachować je i odrestaurować. Te budynki nie spełniają jednak funkcji domów modlitwy, bo w tych miejscowościach nie ma już wspólnot żydowskich.

Miejsca wystaw kulturalnych

Budynki te są często używane jako miejsca wystaw kulturalnych, jako muzea, miejsca pamięci. Między innymi na przykład w Hagen-Hohenlimburg, Selm-Bork, Drensteinfurt, w Marsberg-Padberg, albo w Oerlinghausen. Poza tym w synagodze w Selm-Bork od roku 2000 odbywają się nabożeństwa w tradycji liberalnej.