Życie Żydów w Europie z dala od metropolii

Zwolennicy chasydyzmu twierdzili, że każdy Żyd jest w stanie odnaleźć Boga wszędzie, we wszelkich przejawach życia, a służba Bogu może być wykonywana także poprzez codzienne zajęcia, a nie tylko przez modlitwę. Według chasydów Boga można czcić radośnie, stąd też wśród nich do dziś popularne są radosne śpiewy i tańce .

Nie przestrzegano ustalonych pór modlitw, gdyż uważano, że modlić można się w każdej
chwili. Chasydzi wprowadzili zmiany w obrządku religijnym i przyjeli własny charakterystyczny ubiór – ciemny chałat i białe pończochy, pejsy oraz kapelusze, które w przypadku rabinów obszywane były futrem tzw. sztrajml.

Cadyk z magiczną siłą

Każda społeczność chasydów skupiała się wokół swego cadyka – duchowego przewodnika, który jak wierzono posiadał moc czynienia cudów.

Największym cadykiem na Lubelszczyźnie był właśnie Ichcak Jakub Horowitz (1745–1815). Był on także wielkim nauczycielem. Jego uczniami byli niemal wszyscy założyciele wielkich dynastii chasydzkich na ziemiach polskich.Chasydyzm stał się bardzo poularnym ruchem nie tylko wśród biednych i niewykształconych Żydów, ale przyciągał również Żydów zamożnych i uczonych. Głownie dlatego, że oprócz idei radosnej służby Bogu chasydzi ściśle przestrzegali tradycji judaistycznych i związanych z nimi świąt i obrzędów.